Goede vrienden,

de vieringen zijn na lange tijd opnieuw van start gegaan in al onze kerken van het decanaat Brugge. De evangelielezing van voorbije zondag 21 juni was toch wel heel toepasselijk. ‘Wees niet bang. Wees niet bevreesd. Wees dus niet bevreesd.’ Tot driemaal toe vraagt Jezus ons om niet bang te zijn.

Als er iéts is wat ons allemaal getroffen heeft, dan is het wel angst, schrik en veel onzekerheid.

  • We waren verlamd door lockdown, soms angstig door het gedwongen binnenblijven of afstand houden;
  • Ook letterlijk doodzieke mensen die door het virus wekenlang verlamd zijn en uiterst langzaam herstellen. Je zou voor minder bang zijn!
  • Families die verlamd zijn omdat ze de voorbije maanden nauwelijks afscheid hebben kunnen nemen van een overleden familielid;
  • Een verlamde stad zelfs, ook op plaatsen waar je tot voor kort over de koppen kon lopen;
  • En een verlamde wereld, tot in de kleinste hoeken en tot bij de armste medemens. Geen enkel continent ontsnapt eraan tot op vandaag. Eén universele verlamming en angst!

Gelukkig herstelt een mens! Gelukkig herstelt zich deze wereld zelfs ongelofelijk snel! Kijk naar onze eigen stad hoe alles opnieuw tot leven komt! Zie hoe terrasjes na lange tijd vollopen, ook bootjes en koetsen en bijna volle winkelstraten. Alles ademt weer energie en leven uit. Nochtans, herinner je: een jaar geleden zegden sommigen nog iets in de zin van: ‘Véél te véél toeristen in onze stad. We kunnen dat niet meer aan!’ En vandaag beseffen we, dat we maar best dankbaar zijn om die drukte en dat diezelfde toeristen maar spoedig terugkomen. Deuren en ramen – ook die van ons hart! – gastvrij open voor elkaar en iedereen!

Of… is dit maar een oppervlakkig herstel? Blijft er toch iets hangen van wat we allemaal de voorbije tijd hebben meegemaakt? Veel meer dan we vermoeden zijn mensen geslagen, gekwetst en gewond in hun gezondheid, in hun onderlinge relaties, in hun vertrouwen, in hun job, in hun toekomst en zoveel meer… Er is zoveel dat veranderd is voor zoveel mensen!

Een jonge oma zegt: ‘Opa en ikzelf hebben ons al die maanden heel strikt aan afstand en isolement gehouden. We wilden onszelf beschermen, maar ook onze kinderen en kleinkinderen, ook ons pasgeboren kleinkindje dat we nog nooit hebben kunnen vasthouden. Die laatste weken waren er bijna teveel aan. We verlangden om elkaar opnieuw te mogen ontmoeten, heel letterlijk. En toch – zo zei ze – toch moeten we voorzichtig blijven!’

Het blijft een beetje dubbel! En dat voelen we ook in ons samenkomen in de kerk. Mensen zeggen: ‘Onze pastoor heeft het toch wel ferm zitten. Wat wij allemaal moeten doen in de kerk – of liever niet doen – het heeft geen naam. Schrik en angst drijven boven!’ Anderen beweren net het tegendeel: ‘Nee, het getuigt precies van moed en durf dat de kerkdeuren weer open staan om elkaar te ontmoeten, zij het met de nodige voorzieningen rond veiligheid en hygiëne!’ Voor de enen zus en voor de anderen zo! Met de nodige humor zegt een tekst: ‘De pastoor heeft altijd ongelijk!’

We willen er geen oeverloze discussies van maken. Dat heeft geen zin. Het getuigt van realisme als we voorzichtig zijn én het getuigt van hetzelfde realisme als we geen schrik hebben elkaar opnieuw te ontmoeten en niet uit de weg te gaan; dat we opnieuw kunnen lachen en glimlachen; dat we voor iedere medeburger ontwapenende, hartelijke mensen zijn, voor elkaar, in onze straat, in onze buurt of waar dan ook.

Als christen hebben we met velen verlangd om opnieuw samen te komen om eucharistie te vieren. En ja… daar was die lezersbrief ook door mezelf ondertekend! Toegegeven: niet door iedereen gewaardeerd, maar zeker goed bedoeld en gemeend, niet om mensen te kwetsen. Van een christen wordt soms meer gevraagd dan enkel de aandacht voor de eucharistie.’

Ook dàt hebben we de voorbije maanden geleerd. Samen met u is dit dan ook mijn eerste eucharistie sedert lange tijd! In de eucharistie vieren we onze gemeenschappelijke roeping. Nl. de Heer Jezus wil dat we steeds opnieuw kiezen om voor elkaar en met elkaar zijn Woord en zijn Brood te delen. Hij wil dat we communiceren als de besten, gevoed door zijn Woord en zijn Brood.

20200329 PR L SoetaertLaten we elkaar bevestigen in dit vertrouwen: God gaat nooit in lockdown. Hij sluit zichzelf niet op. Hij houdt ook geen anderhalve meter afstand. Ook in moeilijke tijden blijft Hij de God van leven, liefde en eenvoudige goedheid. Om het met dat mooie beeld uit het evangelie te zeggen: ‘We zijn veel meer waard dan een troepje tsjilpende, fladderende mussen! Wees niet bevreesd!’, zegt de Heer en wees welkom!

(maandag, 22 juni 2020)